~N-u-y +//'s profile~ Nuy's SpAcEs ~PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    August 06

    เรื่องราวของความรัก

    เรื่องราวของความรัก

    กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว

    มีเกาะแห่งหนึ่งซึ่งรวบรวมความรู้สึกทั้งหมดอาศัยอยู่ด้วยกัน 
              ทั้งความสุข ความเศร้า ความรู้และอื่นๆ รวมทั้งความรัก
     

    วันหนึ่งมีประกาศไปยังความรู้สึกทั้งหมดว่า เกาะกำลังจะจม

    ดังนั้นทั้งหมดจึงเตรียมเรือเพื่อที่จะหนีออกจากเกาะ 
              ความรักเท่านั้นที่ตัดสินใจอยู่บนเกาะ 
              ความรักต้องการที่จะอยู่จนกระทั่งวินาทีสุดท้าย

              เมื่อเกาะเกือบจะจมแล้วความรักจึงตัดสินใจขอความช่วยเหลือ 
              ความรวยแล่นเรือผ่าน ความรวยตอบว่า... 
              “ไม่ได้หรอกฉันรับเธอไม่ได้ เพราะเรือฉันน่ะ เต็มไปด้วยทองและเงินแล้วมันไม่มีที่ให้คุณ
     

              ความรักจึงตัดสินใจจะถามความเห็นแก่ตัวซึ่งผ่านมาเหมือนกันด้วยเรือลำงาม 

              “ความเห็นแก่ตัวช่วยฉันด้วย 
             ฉันช่วยคุณไม่ได้หรอก ความรักคุณน่ะเปียก อาจจะทำให้เรือฉันเปียกด้วย
     
            
      ความเศร้าได้พายเรือผ่านมา
    ความรักก็ได้เอ่ยขอความช่วยเหลืออีก 
              ความเศร้าตอบว่า
               “โอ้ความรักฉันกำลังเศร้ามากเลย ฉันต้องการอยู่คนเดียว ขอโทษนะ” 

              ความสุขได้ผ่านความรักไปเหมือนกัน 

              แต่เขาไม่ได้ยินแม้เสียงร้องเรียกขอความช่วยเหลือของความรัก เพราะมัวแต่กำลังสุข 

              ทันใดนั้นมีเสียงหนึ่งดังขึ้นมามานี่ความรักฉันจะรับคุณไปเอง” 
              เสียงนั้นเป็นของคนแก่คนหนึ่ง 
              ความรักรู้สึกขอบคุณและดีใจเป็นอย่างมากจนลืมถามชื่อว่าใครเป็นผู้ใจดีคนนั้น 
              เมื่อพวกเขามาถึงแผ่นดินที่แห้ง คนแก่ก็จากไปตามทางของเขา 
               
          
        ความรักนึกขึ้นมาได้ว่าลืมถามชื่อคนแก่คนนั้นความรักจึงถามความรู้และคนแก่คนอื่นๆ 

              “ใครเหรอที่เป็นคนช่วยฉันความรู้ตอบว่า เวลา” 
               
             
    ความรัก
    แต่ทำไมเวลาจึงช่วยฉันล่ะ ?” 
              ความรู้ยิ้มในความรอบรู้ของตัวเอง แล้วตอบความรักว่า
             ก็เพราะว่ามีเพียงเวลาเท่านั้นที่เข้าใจว่าความรักยิ่งใหญ่แค่ไหนน่ะสิ
     

    July 08

    วิธีการทำ message post

     
     
     
    ยินดีต้อนรับเข้าสู่ ~Nuy's SpAcEs~
     
     

    หวัดดีทุกๆคน

     

      ก่อนอื่นก้อต้องขอขอบคุณนะที่แวะมาเยี่ยมสเปซของเรา แวะมาแล้วก้อช่วยมาเม้นให้ด้วยนะจ๊ะ

     ที่ sandbox อ่ะนะเอามาลงไว้ให้แล้ว จะได้รู้ว่าคัยมาบ้าง

    ม่ะคืนนั่งอัพสเปซจนถึงตี2 ทำไปทำมาก้อสนุกดีนะ  เพื่อนคนไหนอยากทำละก้อ วันนี้เรามีวิธี

    ทำ  message post อย่างง่ายมาให้ลองทำกัน

               •วิธีทำ message post

     
    1.กรอกรายละเอียดทั้ง 5 ข้อที่ทางเวปมีมาให้แล้วเลือก Register

    by  P'ann

    2.คลิกที่ไฮไลท์สีแดง

    by  P'ann

     
    3.คลิกที่ ขอ Code

    by  P'ann

     

    4.ใส่โค้ตสีตามหัวข้อทั้ง 3 ดูโค้ตสีได้ที่นี่  http://sukumal.brinkster.net/meaploy/angel/color.html
    แล้วก็เลือกรูปแบบด้วยนะว่าต้องการให้เป็นแบบไหนง่ะเสร็จแล้วคลิก Code Now

     by  P'ann

     
    4.กีอบโค้ต HTML  ที่อยู่ด้านล่างทั้งหมดไปวางไว้ในกล่อง HTML sandbox ได้เลยค่ะถ้าใครยังไม่มีหรือรู้จักกล่องนี้ให้เข้าไปดูได้ ที่นี่ คร่า

    by  P'ann

     
                                               
                                                    

    April 07

    ~pooh~ei ei

    ____________________________________$$$$F**+___________.oW$$$eu
    ____________________________________..ueeeWeeo..______e$$$$$$$$$
    ________________________________.eW$$$$$$$$$$$$b-_d$$$$$$$$$$W
    ____________________,,,,,,,uee$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$_X$$$$$$$$$$$~
    _________________:eoX$$$$$$$$$$$X""?$$$$$$$$$$$$$$$_T$$$$$$$$$$"
    __________________$$$*$$$$$$$$$$$$$e_"$$$$$$$$$$$$$$i$$$$$$$$F"
    __________________?f"X?$$$$$$$$$$$$$$ud$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$*Xo
    __________________$???o$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
    __________XXXXm.*eeeW$$$$$$$$$$$f?$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$U
    __________XXXXXX_X$$$$$$$$$$$$$$??T$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
    ___________*XX*.o$$$$$$$$$$$$$$$e,d$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$:
    __________"eee$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$X
    _________b_?$$$$$$$$$$$$$$**$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$X
    _________Tb_"$$$$$$$$$$$$$$*uL"$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$'
    __________$$o."?$$$$$$$$F"_u$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
    ___________$$$$en_____.e$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$'
    ____________$$$B*__=*"?.e$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$F
    _____________$$$W"$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$"
    ______________"$$$o#$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$"
    _____________R:_?$$$W$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$"_:
    Xi.
    ______________XXn.?'''''$???"".......................,"""""""""'''''''''''''''''""___...+XXX
    _______________
    X*_,+::XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX*
    _______________"X?XXXXXXXXXXXXXXXXXX~_XXXXXXXXXXXXXXXXXXX~
    _______________+XXXXXXXXXXXXXXXXXXXX_XXXXXXXXXXXXXXXXXX?X
    _____________.XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX'_XXXXXXXXXXXXXXX,_XXXX
    ____________:XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX'_XXXXXXXXXXXXXXXXX_XX:
    _________.+XXXXXXXXXXXXXXXXXXX~~XX_XXXXXXXXXXXXXXXXXX_XXX.
    ________:XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX.:XXXXXXXXXXXXXXXXX::_XX+
    ________"~XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX.~XXXXXXXXXXXXXXXXXXXX.XX
    :
    ____________~~XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX_;XXXX~_..eeeeeeo.+X.XXXX.
    __________:..____+~XXXXXXXXXXXXXXXXXXXX_:X;.e$$$$$$$$$$$$$u_.
    __________
    $$$$$$beeeu..__~+~~~~~~~~"__X$$$$$$$$$$$$$$$$_$b
    __________$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$UU$U$$$$$_~$$$$$$$$$$$$$$$$_$$o
    _________X$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$._$$$$$$$$$$$$$$$~_$$$u
    _________X$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$X_$$$$$$$$$$$$$$$_8$$$$.
    _________X$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$X_$$$$$$$$$$$$$$u$$$$$W
    _________X$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$X_$$$$$$$$$$$$$".$$$$$$$:
    __________$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$__$$$$$$$$$$$$F.$$$$$$$$$
    __________?$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$f_$$$$$$$$$$$$'_$$$$$$$$$$.
    ___________$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$_$$$$$$$$$$$$$__$$$$$$$$$$X
    ___________"$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$_?$$$$$$$$$$$$__$$$$$$$$$$X
    ____________"$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$Fib_?$$$$$$$$$$$b_?$$$$$$$$$
    ______________"$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$"o$$$b."$$$$$$$$$$$__$$$$$$$$'
    _____________e._?$$$$$$$$$$$$$$$$$_d$$$$$$o."?$$$$$$$$X_$$$$$$$'
    ____________$$$W.?$$$$$$$$$$$$$$$_$$$$$$$$$e._"??$$$f_.$$$$$$'
    ___________d$$$$$$o_"?$$$$$$$$$$$$_$$$$$$$$$$$$$eeeeee$$$$$$$"
    ___________$$$$$$$$$bu_"?$$$$$$$$$_3$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$*$$"
    __________d$$$$$$$$$$$$$e._"?$$$$$:$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$8
    __e$$e.___$$$$$$$$$$$$$$$$$$+__"??f_"$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$X
    _$$$$$$$o_$$$$$$$$$$$$$$$F"__________$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$b.
    M$$$$$$$$U$$$$$$$$$$$$$F"______________?$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$u
    ?$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$F___________________"?$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$u
    _"$$$$$$$$$$$$$$$$$$"_______________________?$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$o
    ___"?$$$$$$$$$$$$$F____________________________"?$$$$$$$$$$$$$$$$$$
    ______"??$$$$$$$F_________________________________""?3$$$$$$$$$$$$F
    ________________________________________________.e$$$$$$$$$$$$$$$$'
    _______________________________________________u$$$$$$$$$$$$$$$$$
    ______________________________________________$$$$$$$$$$$$$$$$"
    _______________________________________________"$$$$$$$$$$$$F"
    _________________________________________________""?????""

    เรื่องน่ารักๆ ของในหลวง

    รื่น่รั
     
    ผมมีเรื่องที่จะเล่าให้ฟังอยู่เหตุการณ์หนึ่งซึ่งเป็นเรื่องจริง
    เหตุการณ์เกิดที่จังหวัดตาก
    เมื่อพระเทพทรงเสด็จไปเยี่ยมราษฏรตามที่ต่างๆ
    และได้ทรงเสด็จไปเยี่ยมประชาชนในตลาดสด
    และถามความเป็นอยู่กับบรรดาแม่ค้าในตลาด
    แต่ก็มาถึงแม่ค้าปลา
    ซึ่งพระองค์ทรงตรัสถามว่า
    "ปลาพวกนี้ขายอย่างไงจ๊ะ"
    แม่ค้าตอบว่า "ที่สวรรคตแล้ว กิโลละ 40 บาท
    และที่เสด็จไปเสด็จมากิโลละ 80 บาทจ๊ะ"
    เหตุการณ์นี้ ทำให้ข้าราชบริพาลที่ตามเสด็จหัวเราะกันทุกคน

    ----------------------------------------------------------

    อีกครั้งหนึ่งที่ภาคอีสานเมื่อเสด็จขึ้นไปทรงเยี่ยมบนนบ้านของราษฎรผู้หนึ่ง
    ที่คณะผู้ตามเสด็จทั้งหลายออกแปลกใจในการกราบบังคมทูลที่คล่องแคล่วและใช้
    ราชาศัพท์ได้อย่างน่าฉงน
    เมื่อในหลวงมีพระราชปฏิสันถารถึงการใช้ราชาศัพท์ได้ดีนี้
    จึงมีคำกราบทูลว่า"ข้าพระพุทธเจ้าเป็นโต้โผลิเกเก่า
    บัดนี้มีอายุมากจึงเลิกรามาทำนาทำสวนพระพุทธเจ้าข้า.."
    มาถึงตอนสำคัญที่ทรงพบนกในกรงที่เลี้ยงไว้ที่ชานเรือน
    ก็ทรงตรัสถามว่า เป็นนกอะไรและมีกี่ตัว
    พ่อลิเกเก่ากราบบังคมทูลว่า
    "มีทั้งหมดสามตัว พระมเหสีมันบินหนีไป
    ทิ้งพระโอรสไว้สองตัว
    ตัวหนึ่งที่ยังเล็ก ตรัสอ้อแอ้อยู่เลย
    และทิ้งให้พระบิดาเลี้ยงดูแต่ผู้เดียว"
    เรื่องนี้ดร.สุเมธเล่าว่าเป็นที่ต้องสะกดกลั้นหัวเราะกันทั้งคณะไม่ยกเว้นแม้ในหลวง
    ---------------------------------------

    เมื่อครั้งท่านพระชนม์มายุ 72 พรรษา
    มีการผลิตเหรียญที่ระลึกออกมาหลายรุ่น
    เจ้าของกิจการนาฬิกายี่ห้อหนึ่งได้ยื่นเรื่องขออนุญาตนำพระบรมฉายาลักษณ์ของท่าน
    มาประดับที่หน้าปัดนาฬิกาเป็นรุ่นพิเศษ
    ท่านทราบเรื่องแล้วตรัสกับเจ้าหน้าที่ว่า
    "ไปบอกเค้านะเราไม่ใช่มิกกี้เมาส์"
    ---------------------------------------

    เรื่องการใช้ราชาศัพท์กับในหลวง
    ดูจะเป็นเรื่องใหญ่ที่ใครต่อใครเกร็งกันทั้งแผ่นดิน
    และไม่เว้นแม้กระทั่งข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ที่ได้เข้าเฝ้า

    ทูลละอองธุลีพระบาทถวายรายงาน
    ครั้งหนึ่งเมื่อหลายปีก่อนมีข้าราชการระดับสูงผู้หนึ่งกราบบังคมทูลรายงาน
    ว่า"ขอเดชะ ฝ่าละอองธุลีพระบาท ปกเกล้าปกกระหม่อม

    ข้าพระพุทธเจ้าพลตรีภูมิพลอดุลยเดชขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตกราบบังคม
    ทูลรายงาน ฯลฯ"
    เมื่อสิ้นคำกราบบังคมทูลชื่อในหลวงทรงแย้มพระสรวล
    อย่างมีพระอารมณ์ดีและไม่ถือสาว่า
    "เออ ดี เราชื่อเดียวกัน..."
    ข่าวว่าวันนั้นผู้เข้าเฝ้าต้องซ่อนหัวเราะขำขันกันทั้งศาลาดุสิดาลัย
    เพราะผู้รายงานตื่นเต้นจนจำชื่อตนเองไม่ได้
    ---------------------------------------
    มีอยู่ครั้งหนึ่ง
    ทรงเสด็จไปพระราชทานปริญญาบัตรให้กับนักศึกษาของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง
    ในระหว่างที่ทรงเปลี่ยนในครุย ทรงโปรดสูบมวนพระโอสถ
    แต่ว่าทรงหาที่จุดไม่ได้
    ทางอธิการบดีซึ่งเฝ้าอยู่ก็จุดไฟให้พร้อมทูลว่า
    "ถวายพระเพลิงพระเจ้าข้า"
    ในหลวงทรงชะงัก ก่อนจะแย้มสรวลน้อยๆกับอธิการบดีว่า
    "เรายังไม่ตายถวายพระเพลิงไม่ได้หรอก"
    ---------------------------------------
    เคยมีเรื่องเล่าให้ฟังว่า
    ในหลวงเสด็จไปในถิ่นทุรกันดารเเพื่อเยี่ยมเยียนราษฎร
    มีอยู่ครั้งหนึ่งพระองค์ท่านทรงแจกพระเครื่องให้กับราษฎรจนหมดแล้ว
    แต่ราษฎรผู้หนึ่งกราบบังคมทูลขอรับพระราชทานพระเครื่องว่า
    "
    ขอเดชะ ขอพระหนึ่งองค์"
    ในหลวงทรงตรัสว่า "ขอเดชะ พระหมดแล้ว"
    ---------------------------------------

    วันหนึ่งพระองค์ท่านเสด็จเยี่ยมเยียนพสกนิกรของท่านตามปกติที่ต่างจังหวัด
    ก็มีชาวบ้านมาต้อนรับในหลวงมากมาย
    พระองค์ท่านเสด็จพระราชดำเนินมาตามลาดพระบาท
    ที่แถวหน้าก็มีหญิงชราแก่คนหนึ่งได้ก้มลงกราบแทบพระบาท
    แล้วก็เอามือของแกมาจับ พระหัตถ์ของในหลวง
    แล้วก็พูดว่ายายดีใจเหลือเกินที่ได้เจอในหลวง
    แล้วก็พูดว่ายายอย่างโน้น ยายอย่างนี้
    อีกตั้งมากมายแต่ในหลวงก็ทรงเฉยๆ
    มิได้ตรัสรับสั่งตอบว่ากระไร
    แต่พวกข้าราชบริภารก็มองหน้ากันใหญ่
    กลัวว่าพระองค์จะทรงพอพระราชหฤหัย หรือไม่
    แต่พอพวกเราได้ยินพระองค์รับสั่งตอบว่ากับหญิงชราคนนั้น
    ทำให้เราถึงกับกลั้นหัวเราะไว้ไม่ไหวเพราะพระองค์ทรงตรัสว่า
    "เรียกว่ายายได้อย่างไร อายุอ่อนกว่าแม่ฉันตั้งเยอะ
    ต้องเรียกน้าซิถึงจะถูก"
    --------------------------------------------------

    ครั้งหนึ่งหลายๆ ปีมาแล้ว
    พระเจ้าอยู่หัวทรงประชวรนิดหน่อยเกี่ยวกับพระฉวีมีพระอาการคัน
    มีโรคผิวหนังคณะหนึ่งไปเข้าเฝ้าฯ เพื่อถวายการรักษา
    คุณหมอเป็นผู้เชี่ยวชาญทางโรคผิวหนังแต่ไม่ได้เชี่ยวชาญทางราชาศัพท์
    ก็กราบบังคมทูลว่า
    "เอ้อ - ทรง... อ้า-ทรงพระคันมานานแล้วหรือยังพะยะค่ะ"
    พระเจ้าอยู่หัวก็ทรงพระสรวล ตรัสว่า
    "ฉันไม่ใช่ผู้หญิงนี่จะท้องได้ยังไง"
    แล้วคงจะทรงพระกรุณาว่าหมอคงจะไม่รู้ราชาศัพท์ทางด้านอวัยวะร่างกายจริงๆ
    ก็พระราชทานพระบรมราชานุญาตว่า -
    เอ้าพูดภาษาอังกฤษกันเถอะ-
    เป็นอันว่าก็กราบบังคมทูลซักพระอาการกันเป็นภาษาอังกฤษไป
    ---------------------------------------

    เช้าวันหนึ่ง เวลาประมาณ 7 โมงเช้า
    นางสนองพระโอษฐ์
    ของฟ้าหญิงองค์เล็ก ได้รับโทรศัพท์เป็นเสียงผู้ชาย
    ขอพูดสายกับฟ้าหญิง
    ทางนางสนองพระโอษฐ์ก็สอบถามว่าใครจะพูดสายด้วย
    ก้อมีเสียงตอบกลับมาว่า คนที่แบงค์ นางสนองพระโอฐก้อ งง
    ...งง
    ว่าคนที่แบงค์ทำไมโทรมาแต่เช้า
    แบงค์ก้อยังไม่เปิดนี่หว่าพอฟ้าหญิงรับโทรศัพท์แล้วถึงได้รู้ว่า
    คนที่แบงค์น่ะ ก็ที่แบงค์จริงๆนะ ไม่เชื่อเปิด
    กระเป๋าตังค์ แล้วหยิบแบงค์มาดูสิ อิ อิ ขนลุกเลยะ
    ---------------------------------------

    เรื่องนี้รุ่นพี่ที่จุฬาฯเล่าให้ฟังว่า
    มีอยู่ปีนึงที่ในหลวงทรรงเสด็จพระราชทานปริญญาบัตร
    อธิการบดีอ่านรายชื่อบัณฑิตแล้วบังเอิญว่ามีเหตุขัดข้องบางประการ
    ทำให้อ่านขาดตอน
    ก็ต้องรีบหาว่าอ่านรายชื่อไปถึงไหนแล้ว
    ปรากฏว่าในหลวงท่านทรงจำได้
    ท่านเลยตรัสกับอธิการไปว่า
    "เมื่อกี้นี้ (ชื่อ....) เค้ารับไปแล้ว"
    และมีอีกปีนึงขณะที่พระราชทานปริญญาบัตรอยู่ดีๆ
    ไฟดับไปชั่วขณะ
    ทำให้บัณฑิตคนหนึ่งพ! ลาดโอกาสครั้งสำคัญในการถ่ายรูป
    พอในหลวงทรงพระราชทานปริญญาบัตรเรียบร้อยแล้ว
    ก่อนที่จะให้พระบรมราโชวาท
    ท่านทรงให้อธิการบดีเรียกบัณฑิตคนนั้นมารับพระราชทานอีกครั้ง
    เพื่อจะได้มีรูปไว้เป็นที่ระลึก
    ตื้นตันกันถ้วนทั่วทั้งหอประชุม

    April 04

    โอ๊ย...โอ๊ย เบน ชลาทิศ

     

    ~ เพลงโอ๊ย...โอ๊ย ~

     

    http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=panda-happy&group=7

     

    ตั้งแต่วันที่ฉันได้คุยเคียงคู่สองคนกับเธอครั้งก่อน
    กลับมานอนครวญครางละเมอ
    คอยพร่ำหาเธอเหมือนจะอ้อนวอน
    เกิดอะไรขึ้นมานะเออ มันอยากรู้นัก
    เปลี่ยนฉันไปจากเดิม…โอ๊ย…

    จะเป็นเพียงแววตาของเธอ
    ทั้งคู่ฉายมาสะกดหรือเปล่า
    อาจเป็นดาวดวงใดใช้เธอมาหลอกเล่นกล
    เป็นไปไม่ได้
    ออกจะงงคงเป็นเพราะเธอทำสับสน
    โอ๊ย…เดี๋ยวอยากรัก เดี่ยวอยากลืม
    โอ๊ย…โอ๊ย…
    ทุกสิ่งเปลี่ยนไปเพราะเธอ

    เธอทำให้ฉันรักเธอก่อน ไม่อาจถอน
    หัวใจมันคอยแอบแอบมองแบบซึ้งซึ้ง
    เธอทำให้ฉันหลงใจอ่อนนอนกอดหมอนทุกคืน

    จะทนได้นานสักเท่าไหร่
    หากคิดถึง…โอ๊ย…โอ๊ย…

    อยากจะกินกลืนเธอทั้งตัว
    ไม่อยากเหลือไว้ให้ใครได้กลิ่น
    อยากได้ยินเพียงเสียงของเธอ
    เพรียกบอกรักเพ้อถึงฉันผู้เดียว

    กดอารมณ์ทนไปไม่ไหวฉันมันหวิววาบ
    ไม่เจอคงขาดใจ…โอ๊ย…โอ๊ย….
    โอ่ย..โอ๊ย…คิดถึงจังเธอ

    จะทนได้นานสักเท่าไหร่
    หากคิดถึง…โอ๊ย…โอ๊ย…

    โอ่ย..โอ๊ย…คิดถึงจังเธอ

     
    April 02

    ความรัก..กับความผูกพัน

    ~ ความรัก..กับ ความผูกพัน ~

    หน้าตาคล้ายกัน .. เหมือนซ้าย-ขวา
    แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่ ...

    รู้สึกว่า .. คิดถึง .. แล้วมาหา คือ .... รัก
    รู้สึกว่า .. เคยมาหา .. เลยมาหา คือ .. ผูกพัน


    รู้สึกว่า .. หิว ... แต่อยากรอ คือ .. รัก
    รู้สึกว่า .. อิ่มแล้ว .. อยากเอามาฝาก คือ .. ผูกพัน


    รู้สึกว่า .. อยากให้เวลากันและกัน คือ ..... รัก
    รู้สึกว่า .. อยากใช้เวลาด้วยกัน คือ .. ผูกพัน

    รู้สึกว่า .. หงุดหงิดคือทำให้อีกคนไม่สบายใจ คือ .. รัก
    รู้สึกว่า .. โกรธคือทำให้อีกคนสำนึกบ้าง คือ .. ผูกพัน

    รู้สึกว่า .... ไม่มีนาทีไหนไม่คิดถึง คือ .. รัก
    รู้สึกว่า .. นาทีไหนที่ว่างจะคิดถึง คือ .... ผูกพัน


    ขอบคุณเหลือเกิน .... ความผูกพัน .. ที่ทำให้รัก
    ขอบคุณเหลือเกิน .. รักที่เป็นมากกว่า .. ความผูกพัน
     
     
    ... เคยไหมรักใครคนหนึ่ง ด้วยความรู้สึกว่า ....
    เคยผูกพันเหมือนเคยรักกัน แล้วพลัดพราก
    ต้องมาตามหากันเป็นแรมปี
    ถ้าเคยรู้สึกอย่างนี้
    ยามที่มองแววตาใครคนนั้น
    แล้วรู้สึกอยากอยู่ข้าง ๆ

    เพื่อคอยกางแขนปกป้องและดูแลไปตลอดชีวิต

    ความรู้สึกนั้น .. เรียกว่า รักและผูกพัน
    ความรู้สึกที่ .. มิอาจพรากจากกัน ได้อีก
    แม้เพียงหนึ่งเสี้ยววินาที
    March 21

    เหตุเกิดจากความเหงา

     
     
    ขอบคุณ ระยะทาง ที่ทำให้เราต้องห่างไกล
    ขอบใจ เธอเหมือนกัน ที่เธอเลือกจากฉันไปแสนไกล
    ขอบคุณเวลาที่ฉันนั้นไม่มีใคร
    ขอบคุณอารมณ์อ่อนไหวที่มาทักทายใจ
    ทำให้ฉันได้รู้ หากขาดเธอไปคงอยู่ไม่ไหว

    เหตุเกิดจากความเหงา ที่ทำให้รู้ว่ารักเธอเท่าไหร่
    ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ
    ความอ้างว้างเดียวดายคอยตอกย้ำอยู่เสมอ
    เหตุเกิดจากความเหงา ที่ทำให้รู้เธอสำคัญเพียงใด
    ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ
    ยิ่งห่างเหินเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้ ว่าเป็นเธอที่ ฉันรักหมดหัวใจ

    วันนี้มาพบเธอ ด้วยใจที่เดินอย่างอ่อนล้า
    ต้องการมาพบหน้า ต้องการจะบอกว่าเพิ่งเข้าใจ
    ขอบคุณเวลาที่ฉันนั้นไม่มีใคร
    ขอบคุณอารมณ์อ่อนไหวที่มาทักทายใจ
    ทำให้ฉันได้รู้ หากขาดเธอไปคงอยู่ไม่ไหว

    เหตุเกิดจากความเหงา ที่ทำให้รู้ว่ารักเธอเท่าไหร่
    ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ
    ความอ้างว้างเดียวดายคอยตอกย้ำอยู่เสมอ
    เหตุเกิดจากความเหงา ที่ทำให้รู้เธอสำคัญเพียงใด
    ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ
    ยิ่งห่างเหินเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้ ว่าเป็นเธอ ที่ฉันรักหมดหัวใจ

    มีคนเคยบอก ถ้าไม่สูญเสียบางอย่าง ก็ยังไม่รู้คุณค่าของสิ่งนั้น
    เหมือนอย่างตัวฉัน ที่เพิ่งรู้ว่าคืนวัน ที่ผ่านมาว่าใครคือคนสำคัญ

    เหตุเกิดจากความเหงา ที่ทำให้รู้ว่ารักเธอเท่าไหร่
    ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ
    ความอ้างว้างเดียวดายคอยตอกย้ำอยู่เสมอ
    เหตุเกิดจากความเหงา ที่ทำให้รู้เธอสำคัญเพียงใด
    ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ
    ยิ่งห่างเหินเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้ ว่าเป็นเธอ ที่ฉันรักหมดหัวใจ
    March 18

    รักแรกพบ ..... ของ ในหลวง กะ พระราชินี

    โดย ..... ย้อนหลังไป ปี พุทธศักราช ๒๕๒๑

    ปี ๒๕๒๑ ที่ ..... สมเด็จพระนางเจ้าฯ ..... พระราชทานสัมภาษณ์ใน ภาพยนตร์สารคดีเรื่อง "ขวัญของชาติ"


    ออกเผยแพร่ ทางสถานีโทรทัศน์บีบีซี กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ พระราชทานสัมภาษณ์ถึง .....


    "รักแรกพบ" มีความตอนหนึ่งว่า


    ..... สำหรับ ข้าพเจ้า เป็นการ "เกลียดแรกพบ" มากกว่า "รักแรกพบ"


    เนื่องเพราะ .....


    พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รับสั่งว่า จะเสด็จถึงเวลาบ่าย ๔ โมง


    แต่ ..... จริงแล้วเสด็จมาถึง ๑ ทุ่ม ช้ากว่านัดหมายตั้ง ๓ ชั่วโมง ทรง ทำให้ข้าพเจ้าต้องซ้อม ถอนสายบัวอยู่ จนแล้วจนเล่า


    จึง เป็นการ "เกลียดเมื่อแรกพบ" มากกว่า "รักเมื่อแรกพบ"


    ข้าพเจ้า ..... ไม่ทราบมาก่อนว่า พระองค์ท่านทรง


    รักข้าพเจ้า เพราะ เวลานั้นอายุเพิ่งย่าง ๑๕ ปี ตั้งใจไว้ว่าจะเป็นนักเปียโน เป็น นักเปียโนที่แสดงในงานคอนเสิร์ต


    ตอน พระองค์ท่านประทับที่โรงพยาบาล หลังประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ มี .....


    พระอาการหนักมาก ตำรวจเขาโทรศัพท์ไปกราบบังคมทูลสมเด็จพระราชชนนี พระองค์ท่าน รีบเสด็จไปทันที

    แต่แทนที่ ..... พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว


    จะมีพระราชปฏิสันถารกับพระองค์ท่าน .....


    กลับทรงหยิบรูปข้าพเจ้าออกมาจากกระเป๋า โดย ที่ข้าพเจ้าไม่เคยทราบมาก่อนเลยว่าพระองค์ ทรงมี


    รูปของข้าพเจ้า อยู่แล้ว


    พระองค์ ก็ตรัสให้นำตัวข้าพเจ้าเข้าเฝ้า


    พระองค์ทรงรักข้าพเจ้า ตอนนั้น ..... ข้าพเจ้าคิดถึงแต่เรื่อง ที่จะอยู่กับคนที่ข้าพเจ้ารักเท่านั้น


    ไม่ได้ นึกไปไกลถึง


    หน้าที่ และ ภารกิจ ของพระราชินีเลย ..... ฯลฯ

    ขอจงทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน

    ที่มา


    เท่าที่เคยอ่านเหมือนกัน ในหลวงเคยประทานสัมภาษณ์คล้าย ๆ
    กับว่าวันที่พระองค์ทรงไปล่าช้านั้น เพราะติดภาระกิจบางอย่าง
    แต่พอไปถึงก็เห็นสาวน้อยคนหนึ่ง ทำหน้ามุ่ย ไม่พอใจอยู่ (ที่ต้องรอนาน)
    หลังจากวันนั้นพระองค์ก็ทรงหลงรักแรกพบครั้งนั้น
    จนกระทั่งมาประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์

    ทรงพระเจริญ

    February 19

    ใครบางคนที่มีค่าพอ...ให้รอคอย

    การรอคอย...เป็นเรื่องที่ทรมานมาก

    ...โดยเฉพาะการรอคอยที่จะกลับมาพบกัน
    หรือรอคอยสักคนที่จะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน
    เพราะในเวลาแห่งการรอคอยนั้น..มันมีมากกว่า 24 ชั่วโมง
    และเข็มนาฬิกา ก็เดินช้าอีกเป็นเท่าตัว...

    ...จากเวลาที่นานอยู่แล้ว...ยิ่งนานกว่า
    และการดำเนินชีวิตระหว่างการรอนั้น
    ก็มีตัวเเปรมากมายที่จะทำให้คนเปลี่ยนไปอยู่ทุกขณะ...

    ...เพราะคนทุกคนมีพื้นฐานของความเหงา
    และโดดเดี่ยวอยู่ในตัวเอง พอๆกับความอ่อนไหว
    เป็นโอกาสดีที่จะใช้ระยะห่างเป็นเครื่องวัดความรู้สึก
    พิสูจน์ความเข้มเเข็งของความรัก
    วัดการกระทำ...ความเสมอต้น เสมอปลาย
    และความอดทน
    ...ด้วยเงื่อนไขแห่งความลำบากของการเวลา
    แล้วตัดสินใจว่า...การรอคอย จะคุ้มค่าหรือไม่

    ...การอยู่ห่างกัน...
    ...จึงจำเป็นต้องพิสูจน์กันด้วยความเข้มแข็ง
    ต่างคนต่างต้องทำให้หัวใจเข้มแข็งกับอารมณ์ต่างๆ
    ที่คอยรบกวนและคอยชักจูงออกนอกลู่นอกทาง
    เพราะมันไม่ใช่เรื่องง่าย...ที่วันหนึ่งเราพบว่า
    คนคนหนึ่ง คือคนที่ชีวิตเราตามหามาตลอด
    และใครสักคนที่เป็นได้อย่างที่เราฝัน
    มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ
    และคนที่จะฝ่าฟันความบีบคั้นแห่งการรอคอย
    กลับมาหาเราได้...ก็ไม่ใช่เรื่องธรรมดา...

    เพราะฉะนั้น
    ย่อมหมายถึง ความรู้สึกที่เขามีอยู่ก็คงไม่ธรรมดา
    และคนๆนั้นก็ย่อมควรแค่ แก่การรอคอย...

    เวลาที่ชาวประมงเลี้ยงหอยมุก
    จะต้องใช้เวลาเนิ่นนาน
    และสามารถรอได้อย่างไม่น่าเชื่อ
    เพราะเขารู้ว่า เมื่อไหร่ถึงเวลา
    ที่มุกสามารถนำมาร้อยเป็นสายสร้อยได้
    ย่อมเกิดค่ามหาศาล
    ...ชีวิตจึงจำเป็นต้องรอคอยใครสักคนให้ได้
    หากรู้ว่าเป็นใครสักคน
    ...ที่มีค่าพอให้รอคอย...
    February 18

    ความรักทำให้โลกหมุน

    คนที่กล้าหาญเท่านั้นที่จะรู้ว่า "ความรัก" คืออะไร

    คนกล้าหาญที่พร้อมจะเผชิญกับความผิดหวังความรักไม่ใช่ความสำเร็จในความรัก
    จึงไม่ต้องการนิยามหรือเงื่อนไขใดๆ
    ความรู้สึกที่อยู่ในใจต่างหากที่จะเป็นสิ่งกำหนดว่าจะต้องผ่านอะไรไปให้ได้เพื่อที่จะได้รัก

    ความรักจะเป็นแรงผลัก
    ให้สร้างสรรค์สิ่งดีๆให้กับโลก

    ความรักจะสอนให้รู้จักความอดทนและเสียสละ

    จะสอนให้รู้ซึ้งกับการมีชีวิตอย่างมีค่ายิ่งกว่าบทเรียนใดๆ

    ความรักจะบอกว่า
    การอยู่เพี่อรักใครสักคนนั้น...

    เป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่

    ที่สามารถทำให้ตัวตนของคนผงาดขึ้น
    ทัดเทียมกับทุกคนบนโลกใบนี้

    ความรักเป็นเรียวแรงของชีวิตและทำให้โลกหมุน
    เป็นตัวสำคัญที่ทำให้ หัวใจเคลื่อนไหว
    มีแรงผลักดันปัญหาออกไปได้

    ความรักที่แท้จริง...
    จะบริสุทธิ์ ไม่คาดหวังไม่ถือสา
    ความสุขจะเป็นละอองไอปลิวไปในอากาศ
    เหมือนสายลมอ่อนที่มองไม่เห็นแต่ก็เย็นสบาย

    รักเถอะ...กล้าที่จะรัก
    เพราะรักนั้นจะเต็มคุณค่า...
    สำหรับคนพร้อมจะเจอกับทุกๆอย่างเท่านั้น
    หากไม่กล้าสูญเสีย...ก็ไม่มีวันได้รู้จักการครอบครอง

    เพราะบางที...
    ความรักก็อาจไม่ได้เป็นเรื่องของคนสองคน
    เมื่อหัวใจคนอื่นบังคับไม่ได้...

    ก็ไม่จำเป็นต้องบังคับหัวใจตัวเอง
    สักนาทีที่ได้รักใครสักคนอย่างแท้จริงนั้น
    ยิ่งใหญ่เกินกว่าจะบอกเล่าให้กันฟังได

    แม้ที่สุดแล้ว...จะไม่ได้อะไรตอบแทน...
    แต่อย่างน้อยวันคืนที่เล็กน้อยเหล่านั้น...
    ก็จะสร้างความทรงจำที่ยิ่งใหญ่ตลอดไป